این اولین باری نبود که اینطور ذوق زده روز برایش شروع می شد. توی دلش همه چیز آروم بود به جز یک پرنده کوچک که معلوم نبود اگر می پرید تا کجا بالا می رفت. از خودش پرسیده بود چه چیز این همه انرژی  دارد. نه از صبحانه بود نه از اتفاق هایی که  قرار بود امروزش را پر کنند. سر نخ از همان چند دقیقه ای شروع شد که اول صبح داشت، نگفتنی ترین حرف هایش را زده بود و کسی هم جوابش را داده بود مثل باقی دقایق و ثانیه های طلایی که گاهی شب ها قبل از خواب یا بعد نماز برایش تکرار می شد.

خلوت،حرف نگفته، نیاز و ... همه برای من و تو آشناست . روز 18 آذر توی تقویم  یک  جشنواره یک روزه است که  مهمانانش اهل دلند و به صرف آرامش قلبی از آنها پذیرایی  می کنند. این روز یاد آور دعای عرفه است و روز برآورده شدن آرزو ها از چند نوجوان پرسیدیم  تا بفهمیم آنها چطور این روز را می گزرانند و خلوت هایشان را با چه چیز پر می کنند.

وقتی خدا لبخند می زند

مهشاد پازوکی  چهارده سال دارد و در مجتمع الغدیر ،اول دبیرستانی است او با دوستش فاطمه موسی زاده که سال دوم ریاضی است به سوال های ما پاسخ می دهند.

مهشاد روز نیایش را یک روز خاص برای مناجات تمام مردم با خدا می داند و نیایش را یک ارتباط  وِزه با خالقی می داند که ما را و نیازهایمان را می شناسد. نزدیکی به خداوند به نظرش مهمترین اتفاق در دعا کردن است.

دوست او فاطمه درد و دل کردن با خدا را باعث آرامش می داند و زمان آن را هنگام تنهایی  می داند: وقتی کسی نیست و نمی شود از کسی کمک گرفت با خدا نیاایش می کنم. آن لحظه شاید خیلی خوب  یا خیلی بد باشم  اما خوشحالم که در این خلوت مخصوص کسی هست که می شود تمام حرف ها را به او زد و از او کمک خواست.

وقتی صحبت از مقدمات صحبت با خدا می شود مهشاد پازوکی می گوید: هیچ شرایطی نمی خواهد هر وقت که بخواهیم و آه در دل داشته باشیم وقتش هست.حرف هایمان را می شنود و در آن لحظه دوست دارم خدا را بغل کنم.

دوستش هم این عقیده را دارد که می شود در هر جا و هر زمانی به یاد خدا بود و پاداش و ویژگی این ارتباط آرامش و اعتماد به نفسی است که ما خیلی سریع احساس می کنیم و به نظر فاطمه موسی زاده صبور و آرام تر دیده می شویم.

البته  هر دوی آنها دوست دارند تنها در هنگام مشکلات به سراغ خدا نروند و در زمان شادی هم برای شکر نعمت های خدا شاکر باشند وقتی از دبیرستان آنها بیرون می رویم روی یکی از تابلوهای  مدرسه می خوانم: خدایا به داده و نداده و گرفته ات شکر که داده ات نعمت ،نداده ات حکمت و گرفته ات امتحان است....

یادگاری از ستاره سوم:

روز عرفه و دعایش به خاطر نام امام حسین شاید بیشتر از هر اتفاقی برای زائران خانه خدا جالب باشد.این روز را مردم مسلمان در شهر های مختلف جهان یادآور یک شروع می دانند برای نزدیکتر شدن به خدا و البته نوجوانان کیش هم تعریف خودشان را از آن می کنند:

نسیم بایونسا این روز را یک استارت برای دوستی بیشتر به خدا و آرامش هدیه گرفتن می داند.آرزو شهرآزاد بخشش و گذشتن از گناه دیگران را مقدم ترین کار می داند تا خداوند هم از گناهان بنده بخشنده اش بگذرد.

مینا قدوسی می گوید: در این روز وجود خودمان را پیدا می کنیم و با خودمان بیشتر آشنا می شویم.روز برآورده شدن آرزو ها در صحرای عرفه و در بین مسلمانان برای مهسا روح افشاری که دعا را غذای روح می داند نشانه وحدت است و دوست او آرزو همایی که از شرطی شدن بیزار است این روز را یک بهانه می داند تا یادمان نرود خداوند از رگ گردن به ما نزدیک است و زود تر از هر کس صدایمان و خواهشمان را می شنود و باید که حق این همه توجهش را به جا بیاوریم.

ما احتیاج داریم؟

آروزشهزاد ،نسیم بایونسا، مینا قدوسی،مهسا روح افشاری و آرزو همایی در دبیرستان مکتب الزهرا درس می خوانند و بعد از نماز ظهر فرصت خوبی است تا با آنها در کتابخانه مدرسه گپی کوتاه بزنیم. احیتاج به دعا و نیایش از نظر آرزو که بعد از تعریف نسیم از روز عرفه صحبت می کند مثل یک ارتباط دو طرفه است که با بخشیدن دیگران شروع می شود و در روز عرفه پاداشی چون حاجی شدن و در تمام عمر ارتباط با خدا را در پی دارد.همایی برای اینکه با خدا ارتباط بگیرد جا و زمان خاصی را در نظر نمی گیرد اما می گوید: شاید در خلوت بشود بهتر درد دل کرد این حرف ها رابطه ما را نزدیکتر می کند و محبت او به ما بیشتر می شود. درست است که می گویند محبت خداوند همیشه جاری است اما باید یک محبت متقابل وجود داشته باشد.ما به این لحظه ها احتیاج داریم تا فراموش نکنیم که از کجا آمده ایم و او خالق ماست .

رمز طلایی :

اگر شما بخواهید با ذکر با خداوند وارد صحبت شوید آن یک جمله است یا کلمه و یا .... هر چه که هست و هر رنگی که دارد برای شما بسیار ارزشمند است و باعث انرژی به شما می شود این را دوستانتان هم در صحبت هایشان می گویند:

نسیم  صبح یا شب معمولا آیت الکرسی می خواند و رنگ این لحظه ها برایش قرمز به رنگ یک پشتیان ابدی است.

آرزو هم کلاس او سبز را انتخاب می کند و ورد زبانش «خدایا شکر» است. مینا قدوسی قبل گفتن حرف هایش به خدا یک سوره کوچک می خواند که گاهی آن ها را به رفتگان  نیز هدیه می کند مثل سوره الرحمن و توحید. مهسا از خدا می خواهد تنهایش نگذارد و آرزو بسم ا... الرحمن الرحیم را  دوست دارد و نام خدا را بهانه  شروع هر صحبتی با او قرار می دهد او رنگ این لحظه ها را آبی می بیند.

بچه ها حرف های جالبی از تاثیر این رابطه زیبا با خالق گقتند و حتی راجع به ویژگی های این دعا و آرامش و زندگی امروزمان هم صحبت های قشنگی شنیدیم که حیف مجالی برای چاپ آنها نیست ،شاید وقتی دیگر.

دعاهای بچه ها :

مهشاد پازوکی: خدایا  برای داشتن چنین خانواده از تو سپاسگزارم

فاطمه موسی زاده: دوست دارم بچه های بی سرپرست را تنها نگذاری ....

نسیم بایون سا : از خدا می خواهم هر کس هر چیزی که می خواهد به آن برسد.

آرزو شهر آزاد: دعا می کنم هیچ وقت هیچ کس از وجود خدا غافل نشود

مینا قدوسی: آرزوی من ظهور حضرت مهدی ( عج)

مهسا روح افشاری:شفای بیمار ها و حل مشکلات مردم را می خواهم

آرزو همایی:خداوند نگذارد که هیچ کس نیازمند باشد