دیروز دوستی به نام شینم این پیام را به شکل خصوصی برایم ارسال کرده است که با اجازه از ایشون آن را در ذیل می آورم:

بارو
لاوز؟
(ارمنی بود البته)
نمی دونم چقدر انتقاد پدیر هستید اما هر بار که وبلاگتون رو می خونم چند تا چیز خیلی ادیتم می کنه.
هدفتون از ساخت این وبلاگ برام مبهمه.اینجا جایی یه که شما از خودتون تعریف کنید؟و با این وجود انتظار جذب مخاطب دارید؟
من هر یار که به ابن صفحه سر می زنم جز تعریف از خوتون چیزی دستم رو نمی گیره .
شابد تعریف من از وبلاگ با تعریف شما فرق می کنه.دارید سابقه کاری مکتوب و آن لاین برای خودتون می سازید؟همین؟
وبلاگی که توش همش به به من چه مبتکری ام.چه قدر خلاقم.چقدر هنرمندم
ببخشیدوقصد بدی نداشتم.معذرت.قصدم کمک بود.

*دوست گرامی اگر لطف می کردید و یک راه تماس می گذاشتید فکر می کنم بهتر می توانستم پاسخگو باشم. آنچنان که دریافتم شما تا به حال چندین بار به صفحه من سر زده اید که این هم نشان لطف و توجه شماست و هم ...

*ممنون از انتقادهایتان ولی خوشحال می شوم نمونه ای از وبلاگ های موفق شخصی را به من معرفی کنید که الگویی باشد تا بتوان بهتر و بیشتر این صفحه را مدیریت کنم.

*راستش در وب هم تا آنجا که به یاد دارم داشتن یک سابقه برایم مهم نبوده البته به جز در مواردی...

*شاد باشید و شادی افزا و بازهم سپاس

*دوستان خواننده این وبلاگ نیز اگر همچون دوستمان نظری دارند بسیار باعث خوشحالی من می شوند اگر آن ها را منتقل کنند

موضوع از انجا شروع شد که قرار بود از طرف سازمان یک نرم افزار موبایل ویژه ماه مبارک رمضان طراحی و اهدا کنیم که محتوایش تقویم این ماه باشد و در نهایت به جای سفارش طراحیُ نرم افزار حاضر را با تمام نقایص آماده کردم که تقدیم حضور می شود و در آینده بسیار نزدیک نسخه تکمیلی آن نیز ارائه می شود.

ویزگی ها:

- قابلیت نصب بروی تمامی گوشی های هماهنگ با جاوا ( فرمت jar)

- کم حجم و بدون ایجاد  اختلال در سیستم گوشی

- تطبیق روز های شمسی با ایام ماه مبارک و زمان دقیق اذان صبح ، اذان ظهر، غروب آفتاب،اذان مغرب  .

نسخه برنامه نویس این برنامه پرنیان است که بسیار خوشحالم سازندگان، آن را به شکل باز در اختیار کاربران قرار داده اند.

                        حجم 133 کیلوبایت 

با کلیک روی عکس دانلود کنید

روز شنبه / میدانش مهم نیست / طبقه هفتم/ داخل اتاق روبروی خانمی حدودا 30  ساله / زیر نور پررنگ آفتاب مرداد

-          هر جور شما بخواهید من شروع می کنم. این جلسه فکر کنم باید از دوست داشتنی ها و خلوت های خصوصیم بگویم. اینطور نیست خانم؟!

الان یک ترانه قدیمی و نه چندان قدیمی یادم می آید:

از تو چه پنهون که شبا تو به خوابم می آی

بنده نوازی می کنی به سراغم می آی

دل منو با خود می بری تو به شهرای دور

تو قصر رویا می شونی توی دنیای نور

این صحت ندارد که این شب ها من رویا می بینم. شاید رویاهای شب هایم به رویای روزهایم تبدیل شده همان لحظه هایی که باید از کاری به کاری طی طریق کنم.راستش من این روز ها همه چیز را کار می بینم حتی خانه می آیم که بنشینم پای کامپیوتر و یک کار جدید انجام دهم.

 خانم مشاور! دور و برم همه حرف می زنند و من و خودشان و دنیا را موعظه می کنند و من فقط نمی شنومشان و این رویاها را با چشم های باز و خیره به هیچ جا مرور می کنم. زیباترین دختران دنیا هم که بیایند توی نگاهم، دورشان می اندازم ، به اندازه فلو شدن تصویرشان. تا یاد تکه های نورانی گذشته و شیرینی آینده های هرگز بیافتم!

دقیقا همان حرفی که جلسه قبل به شما گفتم... متشکرم از هرکس و هر صدایی  که همقدم این چند دقیقه پرواز شود؛ می خواهد ایرانی باشد از سال های دور یا یک متال باز حرفه ای و حتی نواهای از روسیه ، یونان، انگلیس و فرانسه و آه  فرانسه که یادآور کودکی است.

خانم مشاور می بینی چه یک نفس می گویم، این به جای همه نگفتن های همیشه ام.

اگر قدرت تخیل من را داشتید استودیوی برادران وارنر را رها می کردید و یک گوشه دنج یا کنج ماشین یله می دادید و می رفتید جایی که تهش بگویند :آی عمو کجایی؟!

راستی خانم مشاور چرا شما راه حلی به من پیشنهاد نمی کنید؟

آخر لبخند خالی و گوش شنوا واسه من می شود چی؟

اصلا حواستان هست چه می گویم؟

خانم ....! ای بابا

همین جا باش، گوشی زنگ می زند من برم جواب دهم و برگردم...الو چیه؟ خوب تو خودم بودم نشنیدم!

نشریه چندین هفته بعد( دیروز) چاپ شد و لگوی یکی از طراحان مطرح زینت بخش آن شد . البته بسیار خوشحالم که طرحم در نظر آمده و جز کاندیداهای اصلی بود. بالاخره تجربه ای جذاب و پر ماجرا بود.

 اگر امتیاز مجله ای را داشتید و می خواستید همه تیراژتان مرجوع شود... علاوه بر محتوای متنی و گرافیکی می توانید طرح نامواره ( لگو ) آن را هم به من بسپارید!