دخترك پشت پرده که تازه کنار رفته ،انتهاي سالن، پيچيده درون لباس هاي پولك دار و سراسر سپيد با گونه هاي گل انداخته، ابروهاي به هم پيوسته ،درون قاب چوبي كنار هم لباسانش جا گرفته است. پرده،پردهء آخر و سوگ سياووش است يا مرگ سهراب ِ رستم شاید هم شهادت عباس ِ حسين نمي دانم هر چه هست او كه حالا نگاهش در ميان تمام چشم هاي سالن به من يا شايد دور دستي در امتداد حضور من گره خورده همين چند ساعت پيش با لباسي ديگر مسير ميدان فردوسي را آهسته و پيوسته به سمت محل نمايش طي كرده بود و فكر نمي كردم تلاقي نگاهمان اينجا براي شناختنش چاره ساز شده باشد.